Łazienka dla osób niepełnosprawnych

Gdy projektujemy łazienkę dla osób niepełnosprawnych lub mających trudności z poruszaniem się (np. starszych), należy zadbać o dostępność i bezpieczeństwo wszystkich jej urządzeń.

Przede wszystkim należy zrezygnować ze wszelkich progów, schodów i stopni, które utrudniają lub nawet uniemożliwiają dostęp osobom z dysfunkcją narządu ruchu. Jeśli występuje różnica poziomów między pomieszczeniami, powinno się położyć listwy podprogowe. Należy też zapewnić odpowiednią szerokość drzwi (standard to 90-100 cm) i przestrzeń manewrową (średnica okręgu co najmniej 150 cm), nawet jeśli wymagałoby to poszerzenia łazienki kosztem innego pomieszczenia. Drzwi przeszklone muszą mieć zabezpieczenie przed uderzeniem kołami wózka. Płytki podłogowe powinny mieć jak najwyższa klasę antypoślizgowości.

Łazienka dla osób niepełnosprawnych

Aby możliwe było przemieszczanie się z wózka do urządzeń łazienkowych, potrzebne są odpowiednie uchwyty i poręcze. W handlu dostępne są różne ich rodzaje – poręcze uchylne lub składane (stojące lub przytwierdzane do ściany), poręcze kątowe czy uchwyty stałe. Ich dobór zależy od warunków panujących w łazience, możliwości montażowych, a także od potrzeb samej osoby niepełnosprawnej (jeśli projektujemy indywidualnie łazienkę w mieszkaniu prywatnym). Warto stosować poręcze karbowane, gdyż zapobiegają one ślizganiu się dłoni.

Inne ułatwienia to odpowiednio zaprojektowane uchwyty na papier toaletowy, lustra z możliwością regulacji kąta nachylenia czy też mieszacze umywalkowe ze specjalnym drążkiem. Pomocne są także różnego rodzaju siedziska prysznicowe, zarówno zamontowane na stałe, jak i przenośne lub składane. Wszelkie akcesoria używane w toaletach publicznych (suszarki do rąk, pojemniki na ręczniki papierowe, dozowniki mydła) powinny być umieszczone na wysokości dostępnej dla osoby siedzącej na wózku inwalidzkim.

Miska toaletowa powinna mieć wysokość 45-50 cm i być umiejscowiona w odległości nie mniej niż 70 cm od tylnej ściany. Deska powinna być odpowiednio przytwierdzona i wzmocniona, by się nie przesuwała ani nie uginała. Przycisk spłukujący powinien być umieszczony z boku, na wysokości nie większej niż 120 cm; polecane są także automatyczne systemy spłukujące.

Jeśli chodzi o kabiny prysznicowe, zaleca się, by były obszerne i pozbawione brodzika lub z bardzo niskim brodzikiem. Dobrym rozwiązaniem są kabiny typu walk in – bez drzwi, ograniczone tylko dużą taflą szkła, gdyż umożliwiają bliski podjazd wózkiem lub chodzikiem. Należy także zainstalować uchwyt typu L oraz odpowiednie siedzisko, ewentualnie zapewnić taboret z zabezpieczeniem antypoślizgowym.

Wanna powinna mieć wymiary co najmniej 150 cm na 70 cm, przy głębokości 38-40 cm. Oczywiście należy zadbać o rozwiązania ułatwiające wchodzenie i wychodzenie – poręcze (najlepiej karbowane), maty przeciwpoślizgowe czy specjalne schodki.

Jeśli chodzi o budynki publiczne, co najmniej jedno pomieszczenie sanitarne na każdej kondygnacji powinno być dostępne dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Należy w nim zainstalować co najmniej jedną toaletę dla niepełnosprawnych oraz umywalkę dla niepełnosprawnych.